a team junior # 1
โตแล้วไปไหน...กันนะ

หลังบีบขวดนมตั้งคำถาม “โตแล้วไปไหน” ไปแล้วเมื่อ 3 ปีก่อน
วันนี้ ทั้ง 15 คนมาให้คำตอบแล้วว่าพวกเขา “โตแล้วไปไหน” กันบ้าง

เมธี อัจนากิตติ
บรรณาธิการ

            หลังจากขับเคี่ยว a day เล่ม 45 ไปพร้อมๆ กับการทำสารนิพนธ์จบคณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน ธรรมศาสตร์ โจ้ก็ค้นพบว่าอยากทำแมกกาซีนท่องเที่ยวเพื่อจะได้เที่ยวท่องไปทั่ว แต่พอหมดฤดูร่อนใบสมัครไม่ทันไร เพื่อนๆ ก็ได้ข่าวว่าโจ้ไปเป็นผู้จัดการสปาอยู่ที่ภูเก็ต และไม่รู้ว่าเป็นเพราะเพื่อนๆ ไปเยี่ยมเยียน (เพื่อประหยัดค่าที่พัก) โจ้บ่อยเกินไปหรือเปล่า โจ้จึงลัดฟ้าไปรับตำแหน่งผู้จัดการสปาสาขาอียิปต์!!!

อภิพร ทองเปล่งศรี
ผู้ช่วยบรรณาธิการ

            ช่วยงานคุณวงศ์ทนงแห่ง a book อยู่หนึ่งพัก สาวอักษรอย่างอัยย์ก็กลายเป็นออฟฟิศเกิร์ลรับตำแหน่ง product manager ดูแลสินค้าใหญ่โตโอ่อ่ามากมาย แม้ว่าปัจจุบันจะเปลี่ยนมาอยู่ Ingram Micro บริษัทข้ามชาติของอเมริกา แต่อัยย์ก็ยังยืนหยัดกับตำแหน่งเดิมราวกับเกิดมาเพื่อสิ่งนี้!!!
       

ณัฏฐนภัส คุ้มทรัพย์
กองบรรณาธิการ

            กลับไปเรียนปี 5 ทั้งๆ ที่หน่วยกิตครบ แต่ยังไม่อยากจบการศึกษา เพราะมีวิชาที่น่าเรียนอีกเพียบ!! น้อยหน่าจึงลงเรียนไปพลาง รับเป็นฟรีแลนซ์คอลัมน์ as day go by ให้ a day ไปพลาง จนได้รับปริญญา น้อยหน่าก็สมัครตนไปบุกเบิกโครงการพิพิธภัณฑ์เชิงวัฒนธรรมในพระราชวังมฤคทายวัน ชะอำ ก่อนจะกลายเป็นชาวเก๋ในฐานะกองบรรณาธิการมากฝีมือแห่งนิตยสาร Volume

ณัฎฐวี สุภัทรเสถียรกุล
กองบรรณาธิการ

            กลับไปเรียนปี 4 ให้จบด้วยการเป็นดีเจจัดรายการวิทยุคลื่น AM 981 MHz ทุกวันพุธ (เพื่อนๆ เรียกว่าคลื่น ‘ก้าวร้าวแปดสิบเอ็ด’ ) จากนั้น ผันตัวเองจนสุดทางด้วยการลงเรียนหลักสูตรเชฟจริงจังที่ดุสิตธานี เหนื่อยสายตัวแทบขาดอยู่ครึ่งปี ทุกคนก็ได้เห็นชื่อแอมในนิตยสาร Gourmet & Cuisine ในฐานะกองบรรณาธิการ ตระเวนชิมอาหารพุงกางสักพัก ก็ลาออกมาว่างเล่น เห็นเปรยๆ กับเพื่อนว่า อยากทำคอลัมน์แนะนำร้านอาหารที่ไม่อร่อย!!!

วิชาญ ชาวตระการ
กองบรรณาธิการ

            กลับไปดำรงตำแหน่งคณบดี เอ๊ย! นิสิตวิศวกรรมศาสตร์อย่างแข็งขัน และทำกิจกรรมบ้าพลังไม่ลดละจนไม่มีเวลามาให้เพื่อนฝูงเห็นหน้าเห็นตา (แต่น้องๆ ที่คณะบอกว่า ด๋อยแบ่งเวลาไปทำค่ายอาหารกลางคืนแถวย่านทองหล่อด้วย) แต่ไม่ว่าจะอย่างไร ด๋อยก็เรียนจบพร้อมเกณฑ์เพื่อนๆ ไปงานรับปริญญา แน่นอน!!!

ศาสนะ จิตตวัฒนะ
กองบรรณาธิการ

            กลับไปรับน้องในฐานะพี่ปีสอง (แต่ไม่เห็นโมรักน้องปีหนึ่ง) ที่ถาปัด บางมด ระหว่างนั้น เพื่อนๆ เห็นความเปลี่ยนแปลงในโมด้วยการหัดทำอาหาร บ้าซีรีส์เกาหลี แถมยังเอาดีในการเล่นละครเวทีกับกลุ่มมะขามป้อม ปัจจุบัน โมยังดำรงสถานภาพนักศึกษาที่โผล่หน้าไปร่วมงานกิจกรรมศิลปวัฒนธรรมดีๆ ทุกครั้ง

พัชรวรรณ จุลสุคนธ์
กองบรรณาธิการ

            เป็นจูเนียร์ที่ไม่ยอมออกจากบ้านอะเดคามี่เมื่อจบซีซั่น เพราะปิ๋มขอต่อสัญญา เป็นกองบรรณาธิการนิตยสาร 375 ในตำนาน-นาน 10 เล่ม จากนั้นก็ป้วนเปี้ยนเป็นฟรีแลนซ์ใน a day และ HAMBURGER เป็นพักๆ แวะไปเขียนรีวิวใน DDT ตั้งแต่ปฐมฤกษ์ฉบับ ร่วมสานต่อ play magazine ฉบับเท่าฝาบ้าน ก่อนจะลาขาด (ซะที) ด้วยการหนีไปเรียนต่อที่ออสเตรเลีย ชุบตัวอยู่ 1 ปีก็กลับมาเป็น event organizer รับจัดงานใหญ่ยักษ์ (อาทิงาน OTOP city เป็นต้น) 

จิราภรณ์ วิหวา
กองบรรณาธิการ

            เอาแต่ใจตัวเองด้วยการทำงานออฟฟิศละ 3 วัน 7 วันอยู่พักหนึ่งจนสำนึกได้ว่า หากประพฤติตัวเยี่ยงนี้จะไม่มีที่ไปสักวัน จึงกลับมาพึ่งใบบุญ a day ในฐานะกองบรรณาธิการ  พร้อมตำแหน่งควบในการเป็นศูนย์บัญชาการปาร์ตี้จูเนียร์ลานเพลิน

อินทิรา จันทรวิวัฒน์
ผู้จัดการฝ่ายผลิตและเลขากองบรรณาธิการ

            ด้วยความสามารถล้นเหลือแบบอึ้มๆ ของจอย เจ๊จึงกลายเป็นเออีสาวทันทีที่จบจูเนียร์ แต่เมื่อทำงานหนักดั่งได้เงินเดือนสี่แสนอยู่ 1 ปี จอยก็สำเหนียกซะทีว่าควรลาออกมาฮิฮะตามลักษณะนิสัยของตน ชิวไปวันๆ โดยมีการเรียนภาษาบังหน้าอยู่นาน ทางบ้านจึงผลักไสไล่ส่งให้ไปอเมริกา เพื่อนๆ จึงอดเจอหน้าสู่รู้แบบอึ้มไปอีก 3 ปีทีเดียว

จิรณรงค์ วงษ์สุนทร
อาร์ตไดเร็กเตอร์

            หลังหลอกล่อให้เพื่อนนั่งรถทัวร์คอเคล็ดไปถ่ายรูปงานรับปริญญากับหมีที่เชียงใหม่ได้สำเร็จ ปัจจุบัน หมีที่ชื่อบอลคนนี้เรียนปริญญาโทด้านคอมพิวเตอร์กราฟิกอยู่ที่ม.รังสิต และขยันไป field trip บ๊อย-บ่อยจนเพื่อนๆ อิจฉา ไม่ว่าจะเป็นญี่ปุ่น สิงคโปร์ มาเลย์  และนู่น นั่น นี่ อีกมากมาย เห็นว่าตอนนี้กำลังขยันทำธีสิสเอาเป็นเอาตายอยู่

ชญานันท์ อาจละกะ
อาร์ตไดเร็กเตอร์

            แวะเวียนมาเป็นอาร์ตไดฯ กำลังเสริมของทรงพลัง อย่างแรงอยู่พักหนึ่ง แก้มก็เริ่มรับฝิ่นเลย์ ทางช้างเผือก ให้ a book  ก่อนจะร่วมกับเพื่อนที่มหา’ ลัยเข้าโครงการ I-mag ทำนิตยสารเข้าประกวด และได้รางวัลป๊อปปูล่าโหวตกลับบ้านไป หลังเรียนจบ แก้มแวะไปอยู่จีนพร้อมเรียนภาษานาน 4 เดือน จากนั้น ก็กลับมารับปริญญาและตำแหน่งกราฟิกดีไซเนอร์นิตยสาร Volume

จิตรพร สิตรังสี
พิสูจน์อักษร

            หลังจบชีวิตปีสี่ หนุงหนิงก็ยังคงยึดมั่นในความเป็นปรูฟสาวที่ไม่ยอมให้คำผิดหลุดรอดสายตา บริษัทสื่อชื่อ DiD International จึงคว้าตัวหนุงเป็น proof reader และ sub editor (ในบางครั้งก็เป็น art director จำเป็น) ด้วยหน้าที่การงานรัดตัวเยี่ยงนี้ หนุงจึงบีซี่ตลอดเวลาจนไม่สามารถมาตามนัดเวลาจัดปาร์ตี้กัน และเมื่อถามเหตุผลในการบ้างานเกิดพิกัด สาวผู้นิยมการไดอดคนนี้ บอกว่ากำลังเก็บเงินแต่งงานอยู่ฮ่ะ!

จิระเดช พดุงเจริญ
พิสูจน์อักษร

            ตั้มมุ่งหน้ากลับสู่เชียงใหม่เพื่อเรียนต่อไปพร้อมๆ กับเป็นช่างทำจิวเวอรี่ไปด้วยจึงส่งผลให้ไอ้ที่จะจบก็ไม่ยอมจบซะทีมาหลายปีดีดัก แต่นั่นก็เป็นผลดีเพราะทำให้เพื่อนๆ ที่ขยันแวะเวียนไปเชียงใหม่ (ประหนึ่งว่ามันใกล้ดั่งซอยศูนย์วิจัย) มีคนให้แวะไปหา (เอ่อ..แต่บางครั้ง ตั้มก็เบี้ยวเราง่ายๆ ซะอย่างนั้น) อ้อ..อย่างไรก็ดี ตั้มฝากบอกทุกคนมา ณ ที่นี้ว่าเรียนจบแล้ว และจะเข้ากรุงมาหางานทำจริงจังแล้วจ้า

อภิชาติ ยิ้มย่อง
ช่างภาพ         

            จบจูเนียร์ปุ๊บ เอกก็เป็นช่างภาพประจำนิตยสาร front ปั๊บ แต่ทำอยู่ไม่เท่าไหร่ หนุ่มเซอร์ก็บอกกับเพื่อนๆ ว่าจะไปเรียนต่อที่อินเดีย แต่พอเกิดโรคระบาดรุนแรงในชมพูทวีป เอกจึงขอลี้ภัยกลับมาและหยิบจับภาพถ่ายมาลงณัฐนลิน  ปัจจุบัน เอกก่อร่างสร้างนิตยสารห่ามๆ ชื่อ harm ร่วมกับเพื่อน (ทำจริงทำจังมา 5 เล่มแล้ว) และชอบหายไปเป็นเดือนๆ เพื่อเอาหน้าไปรับลมทะเล

การะเกด เรืองวรุณวัฒนา
ช่างภาพ

            ขยันขันแข็งทำธีสิสจบไปพร้อมๆ กับเป็นฟรีแลนซ์ให้คอลัมน์ ordinary people อยู่ช่วงหนึ่ง ลูกสาวนายหัวแห่งเมืองสะเดาก็เข้าโครงการ junior อีกครั้งในสังกัด illusion – โปรดักชัน เฮาส์สุดเก๋แห่งสยามประเทศ แต่เมื่อค้นพบว่าชอบถ่ายงาน outdoor มากกว่า เกดจึงขอกลับไปฟักตัวที่สะเดา สงขลา และบินลัดฟ้าไปเรียนต่อด้านการถ่ายภาพที่อังกฤษ