Dream boy
ง่วง ปฐวี ธุระพันธุ์
กองบรรณาธิการ

ผู้ชายที่กำลังปลูกความฝัน

คุณเป็นคนเดียวใน a team junior ที่ต้องบุกบั่นมาจากต่างจังหวัด เพื่อเช่าห้องพักที่เอกมัยเพียงลำพัง ครอบครัวของคุณว่าอย่างไงบ้าง
พ่อแม่ไม่ว่าอะไร เขาเข้าใจ และเชื่อมั่นว่าเราดูแลตัวเองได้ อาจจะเป็นเพราะเราพิสูจน์ตัวเองด้วยการทำงานหาเงินเลี้ยงตัวเองมาสักพักใหญ่ๆแล้ว งานที่ทำก็มี เป็นดีเจจัดรายการวิทยุ สอนพิเศษภาษาญี่ปุ่นกับภาษาอังกฤษให้แก่เด็กๆ

ทุกครั้งที่จัดรายการวิทยุ คุณคิดอะไร
คิดถึงความสุข ถึงแม้วินาทีนั้นกำลังร้องไห้ แต่เราก็ต้องมีความสุข เรามีหน้าที่ทำอย่างไร ก็ได้เพื่อให้คนฟังมีความสุขที่สุด และได้รับสารอะไรบางอย่างที่กำลังสื่อออกไป

คุณคิดว่า ดีเจ จำเป็นต้องมีคาแรกเตอร์เป็นของตัวเองไหม
ผมว่าทุกคนต่างก็มีคาแรกเตอร์เล็กๆ ซ่อนอยู่ในตัวเองอยู่แล้ว ไม่จำเป็นเป็นต้องหาคาแรกเตอร์ที่โดดเด่นมาใส่ตัวเองหรอก เพราะ สิ่งเล็กๆ ที่เรามีอยู่นั้นเป็นสิ่งที่ทำให้เราแตกต่างจากคนอื่น

การทำวิทยุกับการทำนิตยสารมันมีความแตกต่างกันอยู่ คุณเห็นความเหมือนอะไรในความต่างนี้
สิ่งที่เหมือนกันในทุกๆ อย่าง คือ ความตั้งใจ สำหรับเรา ทั้งสองอย่างนี้เหมือนกันตรงที่มันเป็นงานที่ต้องอาศัยความสุขเป็นตัวหล่อเลี้ยง เป็นแรงผลักดันให้งานมันเคลื่อนไป

คุณเคยบอกว่า การเรียนรัฐศาสตร์เป็นโลกที่คุณยืนอยู่ ส่วนการเขียนเป็นโลกที่คุณฝันถึง คุณจัดจะการความฝันให้กลายเป็นจริงได้อย่างไร
เขียน เขียน แล้วก็เขียน เขียนทุกอย่างที่ความรู้สึกจะพาไป เขียนบล็อก เขียนไดอารี่ เขียนหนังสือทำมือ
การที่เราใส่ความคิดของเราลงไปในหนังสือเล่มหนึ่ง ที่ทำด้วยตัวเองทั้งหมดทุกขั้นตอน แม้กระทั่งการเย็บเล่ม เมื่อวันหนึ่งเราเห็นคนมาซื้อหนังสือของเรา เขายืนอ่านแล้วยิ้มให้เราเห็น วินาทีนั้นก็รู้สึกว่าได้ใกล้เข้าไปอีกขั้นหนึ่งแล้ว ไม่ว่าจะเป็นขั้นไหนก็ตาม แต่ก็ขยับขึ้นไปอีกขั้นแล้ว การที่เราทำหนังสือทำมือ เรารู้สึกว่าเราขยับไปข้างหน้าเรื่อยๆ

ถ้ามีคนไม่ชอบงานเขียนของคุณ คุณจะเปลี่ยนแนวการเขียนหรือวิธีการคิดอะไรบางอย่างเพื่อเขาไหม
เราสามารถปรับได้ แต่ไม่สามารถเปลี่ยนได้ เพราะเราไม่ต้องการให้คนทั้งโลกชอบงานเรา เราไม่
จำเป็นต้องเหนื่อยเพื่อให้คนอื่นพอใจ

แล้วความฝันตอนนี้คือโลกการเขียนเพียงอย่างเดียว
คือ เราชอบภาษาญี่ปุ่น เราชอบเขียนหนังสือ ความฝันของเราตอนนี้ก็คือ การที่จะได้เป็น เหมือน คุณเรียวตะ ซูซูกิ ที่กลับด้านกัน คุณ เรียวตะ เขียนภาษาไทย ในประเทศไทย โดยมุมมองคนญี่ปุ่น เราอยากจะ เขียนภาษาญี่ปุ่น ในประเทศญี่ปุ่น โดยมุมมองคนไทยอย่างเรา
ความฝันมันเหมือนต้นไม้ เราต้องปลูก แต่มันจะโตก็ต่อเมื่อได้รับการรดน้ำพรวนดิน เราจะรดน้ำพรวนดินต้นไม้ของเราต่อไป

a day with a team junior
ชญาณี ฉลาดธัญญกิจ > เรื่อง
มนมัย รอดเพชร > ภาพ